Infrastructuur en ruimte
Johan Faes, oprichter van Faes Packaging in Reusel, maakt zich zorgen. Niet over zijn eigen bedrijf, dat met 150 medewerkers verpakkingsoplossingen ontwikkelt voor onder andere de semicon- en defensiesector. Wél over Nederland. Want als het gaat om infrastructuur – wegen, spoor, OV en energie netwerken – mist ons land volgens hem visie en slagkracht. “In Maleisië leggen ze eerst infrastructuur en dan pas een bedrijventerrein. Wij doen het precies andersom.”
In het kort:
- Visie ontbreekt: infrastructuur volgt nog altijd bedrijvigheid, in plaats van andersom.
- Creatieve oplossingen nodig: investeer in bereikbaarheid met lef – denk aan monorails of dubbeldekwegen.
- Polderen remt vooruitgang: politieke besluitvorming is te traag voor de urgentie van vandaag.
Wil je verder met dit onderwerp, of ons beter leren kennen? Lees hoe wij ondernemers verder helpen met kennis, netwerken, inspiratie en oplossingen – of plan vrijblijvend een kennismakingsgesprek. Je zit nergens aan vast, we luisteren graag 👇
Meer lezen over dit thema >> Ik wil graag kennismaken
Omgekeerde wereld
“Als we willen groeien, hebben we stroom nodig. Maar die krijgen we niet. En ook geen fatsoenlijke wegen of OV-verbindingen,” vertelt Faes. “Dat is vreemd. In landen als Maleisië zie je dat eerst de infrastructuur wordt aangelegd, inclusief wegen, sportzalen en stroom. En pas daarna komen de bedrijven. Hier zetten we een bedrijventerrein neer en komen er dan pas achter dat het wegennet of het totale ecosysteem niet toereikend is. Dat is de omgekeerde wereld.”
Bij Faes Packaging werkt het team aan hoogwaardige verpakkingen voor kwetsbare apparatuur – van defensiematerieel tot hightech semicon-producten. Bereikbaarheid is cruciaal.
“Wij zitten in Reusel, maar hebben geen afrit vanuit de snelweg. Ik had ooit een stagiair die er ruim anderhalf uur over deed, terwijl je het in een dikke twintig minuten kan rijden. Die ben ik zelf maar gaan thuisbrengen.”
Monorail
Waar het de ondernemer in ieder geval niet aan ontbreekt, is creativiteit. Faes is op veel plekken ter wereld geweest en heeft met eigen ogen gezien dat waar een wil is, er ook een weg is. Wat meer creativiteit zou wat hem betreft dan ook wel op z’n plaats zijn. “Waarom zetten we geen monorail in om forenzen naar bedrijven als ASML te brengen? In Kuala Lumpur werkt dat perfect. Maar hier blijven we hangen in busverbindingen die op dezelfde drukke wegen rijden. Daarmee los je niets op. Een beetje omdenken mag wel.”
Faes benoemt de monorail als suggestie met een knipoog, maar vraagt juist aandacht zodat er echt dingen aangepakt worden. “Onlangs zat ik bij een projectgroep over de N284. Die had als taak om de doorstroming op dat ene stukje weg te verbeteren. Trots vertelden ze dat er straks 27% meer verkeer overheen kan. Alleen is er nog wel de vraag of de bereikbaarheid van andere omliggende gebieden voldoende is meegenomen, zodat daar de doorstroom niet gehinderd wordt.”
Het tekent de manier van handelen in Nederland en die stelt de ondernemer ter discussie. Hij is bang dat Nederland internationaal gezien terrein verliest. “Op deze manier verliezen we internationaal terrein,” waarschuwt Faes. “We hebben geld, kennis en het bedrijfsleven staat klaar om te helpen. Alleen blijven we te lang in de onderzoek-stand. Iedereen wil meebeslissen en er zijn altijd bezwaren waardoor we uiteindelijk niks doen.”
Zelf wil hij ook door met zijn bedrijf, maar loopt hij tegen de grenzen van bijvoorbeeld ook netcongestie aan. “Als ondernemer heb ik een nieuw sustainability center in de steigers staan. Het doel is een duurzaam, circulair en op CO₂-reductie gericht centrum. Maar ik krijg van Enexis te horen dat ik de komende tien jaar geen stroomaansluiting kan krijgen. Dan moet ik een dieselaggregaat neerzetten. Een dieselaggregaat… bij een duurzaamheidscentrum. Dat is toch van de zotte?” Ook het proces eromheen loopt vooralsnog niet zoals het zou moeten lopen.
“Bij alles is het eerst: we gaan het onderzoeken. Want zolang het een onderzoek is, hoeft niemand iets te besluiten. Ondertussen zie ik in mijn bedrijf dat ik mensen moet vrijmaken om te puzzelen op vergunningen en regels – in plaats van op innovatie of klanten.”
Boodschap
De boodschap van Faes is glashelder: het is tijd voor lef, visie en daadkracht. “We moeten stoppen met pleisters plakken. Wat we nodig hebben is structurele verbetering van de bereikbaarheid – ook als dat betekent dat er een woning moet wijken of dat we tradities moeten loslaten. Ondernemers willen best bijdragen, maar dan moet de overheid ook doorpakken.”
Hij besluit: “Als je doet wat je altijd deed, krijg je wat je altijd kreeg. Maar de wereld draait door. Als we niet op tijd beslissingen nemen, verliezen we concurrentiekracht ten opzichte van de rest van de wereld.”
Vragen of meer informatie?
Wil je verder met dit onderwerp, of ons beter leren kennen? Plan vrijblijvend een kennismakingsgesprek. Je zit nergens aan vast, we luisteren graag. Neem even contact op met Paul Teeuwen, belangenbehartiger infrastructuur en ruimte, via teeuwen@vnoncwbrabantzeeland.nl.
